فصل ۱۰۰
هوش مصنوعی: معشوق مانند یک ستاره در آسمان است و هرگز خود را نشان نمی‌دهد، به‌طوری‌که دیدار او برای دیگران ممکن نیست. درد عاشق بی‌پایان و غم دل او ابدی است. در متون آمده‌است که زمانی که محبوب در دسترس نیست و عاشق نمی‌تواند به او نزدیک شود، درد و غم عاشق نیز بی‌پایان خواهد بود. به این ترتیب، محبوب را به خورشید تشبیه کرده‌اند که در آسمان می‌درخشد و عاشق بر زمین است و همیشه در آرزوی دیدار او به سر می‌برد. در نهایت، اشاره به این دارد که هر چه آرزوی محبوب بزرگ‌تر باشد، کمک از دیگران کمتر خواهد بود.
معشوق چون بهاستار عزّت محتجب بود و خود را بهکس ننماید بلکه کس را طاقت دیدار او از غایت ظهور او نبود درد عاشق بی درمان بود و محنتش بی پایان بود در شرح تعرف آورده است که چون محبوب در مکان نیاید و محب از مکان تجاوز نکند درد دل محب ابدی بود و اندوه جانش سرمدی بود چنانکه گفته‌اند:
هوش مصنوعی: معشوق مانند گوهری باارزش پنهان است و خود را به کسی نشان نمی‌دهد، زیرا کسی نمی‌تواند زیبایی او را به خوبی ببیند. درد عاشق درمانی ندارد و رنج او بی‌پایان است. در توضیحات به این نکته اشاره شده است که وقتی محبوب در جایی حاضر نمیشود و عاشق هم از مکان خود فراتر نمیرود، درد دل عاشق ابدی خواهد بود و اندوه او دائمالعمر خواهد ماند، همانطور که گفته شده است.
معشوقه چو خورشید گزینی ای دلاو بر فلک و تو بر زمینی ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، معشوقهات را مانند خورشید انتخاب کن، زیرا او بر بام آسمان قرار دارد و تو در این دنیای پست و زمین زندگی میکنی.
چون در برخود ورا به بینی ای دلسر بر زانو بسی نشینی ای دل
هوش مصنوعی: زمانی که کسی را ببینی که در حال گریه و غم است، ای دل، تو نیز باید در ناامیدی و افسردگی فرو بروی و ساکت بمانی.
وَحیدٌعَنِ الخُلّانِ فی کُلِّ بَلْدَةٍاِذا عَظُمَ الْمَطْلُوبُ قَلَّ المُساعِدُ
هوش مصنوعی: تنها و بییار در هر شهری هستم، زمانی که خواستهها بزرگ شود، کمککنندهها کم خواهند شد.