فصل ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این متن، به عمق عشق و احساسات عاشق اشاره شده است. زمانی که عشق در دل عاشق جا می‌گیرد، او دیگر از درد و رنج دوری معشوق نگران نیست و به نوعی به پذیرش این دوری دست می‌زند. عاشق با این وضعیت کنار می‌آید و تمام امیدها و آرزوهایش را در عشق معشوق خلاصه می‌کند. در پایان، شاعر به نوعی پذیرش خطر در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر باز هم باخت، هیچ چیزی جز عشق معشوق برایش اهمیت ندارد.
در عرف عشق چون در خانۀ دل عاشق ساکن شود و دل ازدخل فارغ گردد و مطمئن شود باشد که معشوق خواهد که او را از خانۀ دل بدر کند نتواند و این در آن مقام بود که عاشق کامل بود امتناع وصول خود به معشوق تصور کند و با صرف عشق بسازد و طمع وصال از دل بیرون کند:
هوش مصنوعی: در زمان عشق، هنگامی که عشق در دل عاشق جای می‌گیرد و دل از همه چیز دیگر خالی میشود، اگر معشوق بخواهد عاشق را از دلش خارج کند، نمیتواند. این اتفاق زمانی میافتد که عاشق به مرحلهای از کمال رسیده باشد و بتواند فکر نکند که به معشوقش میرسد. او باید عشق را بپذیرد و آرزو برای رسیدن به معشوق را از دلش بیرون کند.
من با تو همی نرد خطر خواهم باختهرچند بری همی دگر خواهم باخت
هوش مصنوعی: من برای تو با خطر روبرو میشوم و اگرچه ممکن است باز هم باخت داشته باشم، باز هم ادامه میدهم.
تا ظن نبری که مختصر خواهم باختجز عشق تو هرچه هست خواهم باخت
هوش مصنوعی: نگذار تا فکر کنی که من فقط برای چیزهای کم اهمیت میتوانم قیمت بگذارم، بلکه باید بدانید که جز عشق تو، من حاضر هستم هر چه دارم را از دست بدهم.