شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که همه چیز در زندگی انسان به او وابسته است و بستگی به نگرش شخص دارد. دوزخ و بهشت، درد و درمان، خوشی و خوشحالی همه تحت کنترل فرد می‌باشد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی در شرایط مختلف، توانایی‌ها و ظرفیت‌های فرد ممکن است از آنچه به نظر می‌رسد بیشتر باشد. او همچنین بر اهمیت درک و تفاهم در زندگی تأکید کرده و به عشق و ارتباط بین انسان‌ها اشاره می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که نباید به ظواهر توجه کرد، زیرا آنچه که واقعاً ارزشمند است روح و جان انسان است.
بر دوزخ هم کفر و هم ایمان تراستبر دو لب هم درد و هم درمان تراست
هوش مصنوعی: در دوزخ هم میتوان به کفر و هم به ایمان اشاره کرد؛ همچنین در زبان، هم میتوان از درد صحبت کرد و هم از درمان.
گر دو صد یعقوب داری زیبدتکانچه یوسف داشت صد چندان تراست
هوش مصنوعی: اگر دو صد یعقوب هم در اختیار داشته باشی، باز هم آنچه یوسف داشت، چندین برابر برای تو ارزشمندتر است.
خندهٔ تو چون دم عیساست کوهر چه در لب داشت در دندان تراست
هوش مصنوعی: خندهٔ تو مانند دم عیسی است که هر چیزی را که در لبهایت داشت، در دندانهای تو نمایان میشود.
چند گویی کان و کان یک ره ببینکانچه در کانست در ارکان تراست
هوش مصنوعی: تا چقدر درباره آن حقیقت بگویی؟ به واقع به آن نگاه کن، زیرا آنچه در حقیقت هست، در زیر ساختهای آن وجود دارد.
چند گویی جان و جان یک دم بخندکانچه در جانست در مرجان تراست
هوش مصنوعی: بیشتر از این سخن نگو، زیرا زندگی یک لحظه بیشتر نیست. آنچه در وجود انسان است، در وجودی دیگر نیز وجود دارد.
از لطیفی آنت جان خواند از آنکهر چه آنرا خواند جان بتوان تراست
هوش مصنوعی: از زیبایی تو، جان مرا دعوت می‌کند، زیرا هر چه را که او بخواند، جان من میتواند به سوی تو بشتابد.
هر زمان گویی همی چوگان منگوی از آن کیست گر چوگان تراست
هوش مصنوعی: هر بار که میگویی چوب چوگان من مال کیست، اگر چوب چوگان از آن تو باشد.
چون همی دانی که میدان آن تستگوی هم می دان که در میدان تراست
هوش مصنوعی: هر وقت که میدانی این میدان متعلق به توست، پس بدان که در این میدان هم خودت را نشان بده.
بنده گر خوبست گر زشت آن تستعاشق ار دانا و گر نادان تراست
هوش مصنوعی: اگر بنده خوب باشد یا بد، مقصر تویی. اگر عاشق دانا باشد، این عشق به او مربوط است و اگر عاشق نادان باشد، آن عشق به تو برمیگردد.
صورت ار با تو نباشد گو مباشخاک بر سر جسم را چون جان تراست
هوش مصنوعی: اگر چهرهات با من نباشد، زندگی هیچ معنی ندارد. پس بر سر جسم خود نسبت به بیمعناییاش غم نخور، چون حقیقت زندگی تو به جان و روح تو وابسته است.
من ترا هرگز بنگذارم ولیکگر تو بگذاری مرا فرمان تراست
هوش مصنوعی: من هرگز تو را ترک نخواهم کرد، اما اگر تو تصمیم به ترک من بگیری، من به خواسته و تصمیم تو احترام میگذارم.
هیچ مرغ آسان سنایی را نیافتدولتِ مرغی که، این آسان تراست
هوش مصنوعی: هیچ پرندهای به راحتی سنایی را به دست نیاورد، اما خوشبختی پرندهای که تو را به راحتی به دست آورده، بینظیر است.