شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عشقش دائما آزارش می‌دهد، به گونه‌ای که وجود عشقش را حس می‌کند اما در عین حال گویی نیست. او به محبوبش، که خود را در مقام خصم و رقیب می‌بیند، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چیره شدن بر دلش سخت است. وجود محبوبش برای او مانند بازاری است که هیچ‌گاه تعطیل نمی‌شود. همچنین به زیبایی محبوبش و تاثیری که بر دل‌ها می‌گذارد، به ویژه بر روی خودش، تأکید می‌کند. شاعر در نهایت به خونین بودن و دردآور بودن عشق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این احساسات به طور مداوم در حال رنجاندن او هستند.
کار تو پیوسته آزارست گویی نیست هستزین سبب کار دلم زارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: عمل تو همیشه باعث آزار من است، انگار که وجود نداری. به همین دلیل دل من در رنج و اندوه است، انگار که وجود نداری.
خصم تو بازار من بشکست و با خصم ای صنممر ترا پیوسته بازارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: دشمن تو به بازار من آمد و شکست خورد و با دشمن، ای زیبای من، تو همیشه در بازار هستی؛ انگار که هیچچیز وجود ندارد.
تا به خروارست شکر لعل نوشین ترادر دلم عشقت به خروارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: عشق تو در دل من به اندازهای فراوان است که شکر لعل نوشین را نمیتوان با آن مقایسه کرد؛ انگار که عشق تو بیپایان و نامحدود است.
طرهٔ طرار تو دل دزدد از مردم همیشد یقین کان طره طرارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: موهای زیبای تو، دل‌ها را از مردم میرباید. بهراستی که آن موها، مانند یک دزد ماهر عمل می‌کند؛ انگار که وجود ندارد، اما در حقیقت هست و تاثیر عمیقی دارد.
ماهرویا تا تو کردی رایت صحبت نگونرایت صبرم نگونسارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: ای ماهروی زیبا، وقتی تو پرچم صحبت را برافراشتی، صبر من به شدت به زمین افتاد. به نظر میرسد هیچ چیزی در حال حاضر وجود ندارد.
بوسه‌ای را زان لب چون لعل نوشینت به جانچاکر مسکین خریدارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: بوسه‌ای از لب شیرین تو، برای جان بندهی فقیر چون گنجی باارزش است، گویا که این دارایی وجود ندارد.
نرگس خونخوار تو پیوسته خون ریزد همینرگست بس شوخ و خونخوارست گویی نیست هست
هوش مصنوعی: نرگس زیبا و بیرحم تو همواره خون میریزد و نرگسات بسیار بازیگوش و خونی است، گویی وجود ندارد.