شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ویژگی‌های عشق واقعی و چگونگی رفتار عاشقان می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که عشق صادقانه و واقعی نیازمند راستگویی است و هر کس در این مسیر دروغ بگوید یا ریا کاری کند، در حقیقت عاشق نیست. او به خاموش بودن عاشق اشاره می‌کند که ممکن است در سکوت خود نکات عمیق و دقیق وجود داشته باشد. همچنین، بیان می‌کند که احساساتی چون غم و اندوه در عشق بی‌معنی نیستند و عشق واقعی از حالت مستی ناشی می‌شود که قابل محاسبه نیست. توبه از عشق نیز ممکن نیست چراکه عشق با توبه در تضاد است. در نهایت، شاعر می‌گوید دلی که عشق را نداشته باشد مرده است و سخن کسی که حقیقتاً عاشق نیست، ارزش ندارد.
هر که در راه عشق صادق نیستجز مُرایی و جز منافق نیست
عاشق دروغ نمیگوید، عاشقِ دروغگو، عاشق نیست.
آنکه در راهِ عشق خاموش استنکته‌گوی است اگر چه ناطق نیست
عاشق واقعی خاموش و ساکت است و سکوتش سخن می‌گوید.
نکتهٔ مرد فکرت است و نظروندر آن نکته جز دقایق نیست
سخن مرد راه عشق همه معنی و فکرت است و پر از نکات و دقایق.
آه سرد و سرشک و گونهٔ زردهر سه در عشق بی حقایق نیست
غم و اشک و رخ زرد از ملزومات عشق است.
هر که مست از شراب عشق بوداحتسابش مکن که فاسق نیست
عاشق اگر باده و می بنوشد فاسق نیست و شایسته مجازات نیست.
توبه از عاشقان امید مدارعشق و توبه بهم موافق نیست
هوش مصنوعی: اگر عاشق هستی، نباید به توبه فکر کنی، چون عشق و توبه به هم نمیسازد.
دل به عشق است زنده در تنِ مردمرده باشد دلی که عاشق نیست
دل به عشق زنده است، آدمی که عاشق نیست، مرده است.
ور سنایی نه عاشق است بگوسخنش باطل است و لایق نیست
اگر سنایی عاشق نیست بگو که حرفهای باطل می‌گوید.