شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تغییرات درونی و تزلزل ایمان و دین خود سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که زهد و دینش دچار فساد و نفاق شده و حقیقت‌ها به نمایشی تبدیل گشته‌اند. همچنین، او تشبیه می‌کند که ایمان و کفرش مانند می و آب زلال بوده، اما به نوعی مخلوط شده‌اند. در پایان، شاعر به نوعی نوشیدنی اشاره می‌کند که از پیاله‌ای به مناسبت خاصی صاف شده و به شراب تبدیل شده است. به طور کلی، این شعر به سرگردانی و دگرگونی روحی شاعر می‌پردازد.
در مهر ماه زهدم و دینم خراب شدایمان و کفر من همه رود و شراب شد
هوش مصنوعی: در ماه مهر، اعتقادات و دینداری من به هم ریخت و تمام باورهای من، چه خوب و چه بد، به شراب و شتاب تبدیل شد.
زهدم منافقی شد و دینم مشعبدیتحقیقها نمایش و آبم سراب شد
هوش مصنوعی: در اثر زهد و پارساییام، به ریاکاری دچار شدم و دیانتم به یک نمایش بیمعنا تبدیل شد. در نتیجه، احساس میکنم که زندگیام به مانند آبی است که هیچ حقیقتی ندارد و فقط ظاهری فریبنده است.
ایمان و کفر چون می و آب زلال بودمی آب گشت و آب می صرف ناب شد
هوش مصنوعی: ایمان و کفر مانند می و آب زلال هستند؛ می میتواند به آب تبدیل شود و آب هم میتواند به شراب خالص تبدیل گردد.
دوش از پیاله‌ای که ثریاش بنده بودصافی می درو چو سهیل و شراب شد
هوش مصنوعی: شب گذشته از پیاله‌ای که در آن ستارهای به نام ثریا قرار داشت، نوشیدنیای صاف و روشن بیدم و نوشیدنی به اندازه ستارهٔ سهیل خوشگوار و دلچسب شد.