شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد جدایی است. شاعر از ناراحتی و غمی که به خاطر دوری از محبوبش در دل دارد، سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که عشقش همچون آتش درونش را سوزانده و چشمانش از اشک پر شده‌اند. شاعر به روشنی نشان می‌دهد که چگونه عشق او باعث می‌شود دلش همیشه در عذاب باشد و هر بار که از محبوبش یاد می‌کند، زخم‌های عاطفی او تازه می‌شود. او همچنین به زیبایی‌های محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که عشقش او را به جنون می‌کشاند. در نهایت، شاعر به امید و ناامیدی‌اش از محبوبش می‌پردازد و از تاثیر عمیق عشق بر روح و احساسات انسان سخن می‌گوید.
هر زمان از عشقت، ای دلبر! دل من خون شودقطره‌ها گردد ز راه دیدگان بیرون شود
هوش مصنوعی: هر بار که به یاد عشق تو میافتم، دل من پر از درد می‌شود و اشکها از چشمانم سرازیر میشوند.
گر ز بی صبری بگویم، راز دل با سنگ و رویروی را تن آب گردد، سنگ را دل خون شود
هوش مصنوعی: اگر از روی بیصبری بخواهم راز دلم را با سنگ بگویم، چون روی سنگ را به آب بسپارم، سنگ نرم می‌شود و دل من پر از خون خواهد شد.
زآتش و درد فراقت این نباشد بس عجبگر دل من چون جحیم و دیده چون جیحون شود
هوش مصنوعی: از آتش و درد دوری تو، جای تعجب نیست اگر دل من مانند جهنم و چشمانم مانند جیحون (رودخانه) شود.
بار اندوهان من گردون کجا داند کشید؟خاصه چون فریادم از بیداد بر گردون شود
هوش مصنوعی: بار اندوهان من به دوش کسی نمیافتد و نمیداند که چقدر سنگین است، به ویژه زمانی که فریادم از ناعدالتی به آسمان میرسد.
در غم هجران و تیمار جدایی، جان من!گاه چون ذوالکفل گردد گاه چون ذوالنون شود
هوش مصنوعی: در تنهایی و درد جدایی، گاهی حال من مانند ذوالکفل می‌شود و گاهی مانند ذوالنون.
در دل از مهرت نهالی کشته‌ام کز آب چشمهر زمانی برگ و شاخ و بیخ او افزون شود
هوش مصنوعی: در دلم از عشق تو نهالی کاشتهام که هر بار با اشکهای من رشد می‌کند و برگ و شاخههایش بیشتر می‌شود.
تا تو در حسن و ملاحت همچنان لیلی شدیعاشق مسکینت، ای دلبر! همی مجنون شود
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو زیبایی و جذابیت خود را حفظ کردهای، مانند لیلی، عاشق بیچارهات میشوم. ای محبوب، این عشق من را دیوانه می‌کند.
خاکِ درگاه تو، ای دلبر! اگر گیرد هواتوتیای حور و چترِ شاه سقلاطون شود
هوش مصنوعی: اگر خاک درگاه تو بویی از عشق بگیرد، به قدری ارزشمند و زیبا می‌شود که حتی در برابر بهترین جوهرات هم برتری پیدا می‌کند.
ای شده ماه تمام از غایت حسن و جمالچاکر از هجران رویت «عادکالعرجون» شود
هوش مصنوعی: ای تو که با زیبایی و جاذبهات به ماه کامل شبیه هستی، گرما و عشق من از دوری چهرهات به قدری زیاد است که دیگر نمیتوانم استحکام و ثبات خود را نگهدارم.
آن دلی کز خلق عالم دارد امیدی به توچون ز تو نومید گردد ماهرویا چون شود
هوش مصنوعی: دلهایی که از خلق و مردم دنیا به تو امید دارند، زمانی که از تو ناامید شوند، چه حالتی پیدا خواهند کرد؟ آن زیبا خواهد شد.
چون سنایی مدحتت گوید ز روی تهنیتلفظ اسرار الاهی در دلش معجون شود
هوش مصنوعی: زمانی که سنایی درباره تو ستایش می‌کند، کلمات پر از معانی عمیق الهی در دل او به صورت مِی و معجون درمیآید.