شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره لحظه‌های شادی و آزادگی در زندگی است. گوینده از یار بی‌تکلف خود می‌خواهد که باده‌ای بنوشاند تا قفل رنج‌ها و مشکلات گشوده شود. او تصریح می‌کند که باید به جای تعهدات زاهدانه، به لذت‌های عشق و جمال معشوق روی آورد و از پرهیزکاری دست کشید. همچنین از زیبایی‌ها و جاذبه‌های عشق و دوستانی که در حال حاضر گرد هم آمده‌اند، یاد می‌کند و به لزوم بهره‌برداری از این لحظات خوش و لذتبخش می‌پردازد. در نهایت، با تأکید بر گذر زمان و لزوم به خاطر سپردن این لحظات خوش، به هرگونه درایت در فهم زندگی و عشق اشاره می‌کند.
ای یار بی تکلف ما را نبید بایدوین قفل رنج ما را امشب کلید باید
هوش مصنوعی: ای دوست، برای ما باید جرعهای از شراب بیاوری و قفل اندوههایمان را امشب باید باز کنی.
جام و سماع و شاهد حاضر شدند باریوین خرقه‌های دعوی بر هم درید باید
هوش مصنوعی: در اینجا، به نوشیدنی و شادی و حضور معشوق اشاره میشود. در این لحظه خاص، نشانههای مذهبی و زهد را کنار میزنند و به زندگی و خوشیهای آن اهمیت میدهند. به عبارتی، دعوت به جشن و لذت از زندگی در برابر تعهدات سختگیرانه مطرح شده است.
ایمان و زاهدی را بر هم شکست بایدزنار جاحدی را از جان خرید باید
هوش مصنوعی: برای دستیابی به ایمان و زهد، باید از مظاهر نفعطلبی و کفر دوری کرد و تلاش کرد تا از زنجیرهای نادانی رهایی یابیم.
از روی آن صنوبر ما را چراغ بایدوز زلف آن ستمگر ما را گزید باید
هوش مصنوعی: ما باید نور را از زیبایی آن صنوبر بگیریم و به خاطر زلف آن معشوق ستمگر، دلمان را به خطر بیندازیم.
جامی بهای جانی بستان ز دست دلبرآمد مراد حاصل اکنون مرید باید
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن عشق و خوشبختی، باید آزمایشهایی را از سر گذراند. اکنون که به آرزویم دست یافتهام، باید به عنوان یک پیرو و مرید، به دنبال رضایت و خدمت به محبوب باشم.
چون مطربان خوشدل گشتند جمله حاضرپایی بکوفت باید بیتی شنید باید
هوش مصنوعی: وقتی که نوازندگان خوشحال شدند، همه باید پا به زمین بکوبند و بیتی را بشنوند.
ای ساقی سمنبر در ده تو بادهٔ ترزیرا صبوح ما را «هل من مزید» باید
هوش مصنوعی: ای ساقی، در ده تو بادهٔ تازهای بیاور، زیرا ما در صبحانه نیاز به مزیدی داریم.
از بادهٔ تو مستند ای دوست این عزیزانرنج و عنای مستان اکنون کشید باید
هوش مصنوعی: ای دوست، ما با نوشیدنی تو مست شدهایم و اکنون این عزیزان باید عذابها و لطفهای مستانه را متحمل شوند.
سالی برفت ناگه روزی دو عید دیدماین هر دو عید امروز خوشتر ز عید باید
هوش مصنوعی: یک سال ناگهان روزی دو عید را دیدم و متوجه شدم که این دو عید امروز از عیدهای گذشته لذتبخشتر است.
از بوستان رحمت حالی کرانه جوییدچون در سرای همت می‌آرمید باید
هوش مصنوعی: از باغ رحمت، حال خوشی را جستجو کن، زیرا در خانهی دستاوردها باید به تلاش ادامه دهی.
از گفتن عبارت گر عبرتی نگیریدر گردن اشارت معنی گزید باید
هوش مصنوعی: اگر از بیان یک جمله عبرتی نگیری، باید در مورد آن به تفکر و تأمل بپردازی تا مفهوم آن را درک کنی.
تا در مکان امنی خر پشته زن فرود آیچون وقت کوچ آمد نایی دمید باید
هوش مصنوعی: زمانی که وقت سفر و کوچ کردن فرا میرسد، باید به مکانی امن برسی و آرامش یابی تا بتوانی از بار و مشکلات سفر کاسته و بهتر آماده حرکت شوی.
گر بایدت که بویی آنجا گل عنایتاینجا گل ریاست می‌پژمرید باید
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که از خوشبوئی و زیبائی در آنجا بهرهمند شوی، باید در اینجا به دنبال مقام و ریاست باشی.
ای شکر شگرفی در گفتگوی معنیگر لب شفات آرد آخر بدید باید
هوش مصنوعی: ای شیرینی فوقالعادهای که در گفتار معنای عمیق نهفته است، اگر لبهای تو در گویش به حقیقت اشاره کند، باید در نهایت آن را مشاهده کرد.
هر چند دیر مانی آخر برفت بایدچون شکری بخوردی زهری چشید باید
هوش مصنوعی: با اینکه ممکن است دیر برسی، اما باید بروی. چون در نهایت، مانند شکری که شیرینیاش را چشیدهای، باید تلخیها را هم تجربه کنی.
بفروخته خریدی آورده را ببردییاری چه دیده‌ای تو زین پس چه دید باید
هوش مصنوعی: تو آن کسی هستی که از آن چیزی را خریدهای و حالا باید بار آن را به دوش بکشی. بعد از این، چه چیزی را باید در زندگیات ببینی و تجربه کنی؟
چون لاله گر بخندی عمرت کرانه جویدچون شمع اگر بگریی حلقت برید باید
هوش مصنوعی: اگر مانند لاله لبخند بزنی، زندگیات همیشه شاداب خواهد بود؛ اما اگر مانند شمع گریه کنی، سرانجام همه چیز را از دست خواهی داد.