شمارهٔ ۱۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره عشق و ویژگی‌های محبوبش سخن می‌گوید. او به زیبایی و لطف محبوب اشاره کرده و از دل تنگش که پر عشق اوست صحبت می‌کند. شاعر به عشق و شوقی که در دل دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که از محبت محبوب به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. او همچنین از حسرت و اشتیاق خود برای محبوب می‌نالد و تأکید می‌کند که عشقش خالص و ناب است. شاعر در انتها به تأثیرات عمیق حضور محبوب در زندگی‌اش اشاره کرده و می‌گوید که عشق او تمام وجودش را تسخیر کرده است. در حقیقت، این شعر تصویرگر احساسی عمیق و شگفت‌انگیز از عشق و دلدادگی است.
غریبیم چون حسنت ای خوش‌پسریکی از سر لطف بر ما نگر
هوش مصنوعی: ما مانند غریبی هستیم که زیبایی تو را میخواهد، ای جوان خوشچهره، لطفی کن و به ما نظری بینداز.
سفر داد ما را چو تو تحفه‌ایزهی ما بر تو غلام سفر
هوش مصنوعی: شما ما را به سفر فرستادی و این برای ما مثل یک هدیه ارزشمند است؛ ما در برابر تو همچون غلامی هستیم که به خاطر این سفر قدردانیم.
نظرمان مباد از خدای ار به توجز از روی پاکیست ما را نظر
هوش مصنوعی: اگر نظر ما بر تو نیست، این به خاطر این است که ما از خداوند چیزی جز پاکی و نیت خوب نمیخواهیم.
دل تنگ ما معدن عشق تستکه هم خردی و هم عزیزی چو زر
هوش مصنوعی: دل پر از longing ما، گنجینهای از عشق توست، که هم دارای عقل و درایت هستی و هم مثل طلا عزیز و باارزش.
هنوز از نهالت نرسته‌ست گلهنوز از درختت نپختست بر
هوش مصنوعی: گل هنوز از درخت نمیرود، و نهال تو هنوز به بهرهوری نرسیده است.
ببندد به عشق تو حورا میانگشاید ز رشگ تو جوزا کمر
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، حوریها در بهشت به شادی خوشحال هستند و به خاطر حسادت به زیبایی تو، ستارههای دوقلو در آسمان درخشان میشوند.
نباشد کم از ناف آهو به بویکرا عشق زلف تو سوزد جگر
هوش مصنوعی: اگر بوی ناف آهو وجود نداشته باشد، عشق و زلف تو باعث میشود دل انسان بسوزد.
نگارا ز دشنام چون شکرتکه دارد ز گلبرگ سوری گذر
هوش مصنوعی: ای نگار، سخن زشت تو مانند شکر است که از روی گلبرگ قرمز عبور می‌کند.
عجب نیست گر ما قوی دل شدیمکه این خاصیت هست در نیشکر
هوش مصنوعی: عجیب نیست که ما شجاعت پیدا کردهایم، چرا که این ویژگی در نیشکر نهفته است.
بینداز چندان که خواهی تو تیرکه ما ساختیم از دل و جان سپر
هوش مصنوعی: هر چقدر میخواهی تیر پرتاب کن، چون ما با تمام وجودمان سپری ساختهایم.
تو بر ما به نادانی و کودکیچو متواریان کرده‌ای رهگذر
هوش مصنوعی: تو با نادانی و بیتجربگیات، مانند مسافرانی که در حضور ما ناپدید میشوند، ما را رها کرده‌ای.
بدین اتفاقی که ما را فتادمکن راز ما پیش یاران سمر
هوش مصنوعی: به خاطر این واقعهای که برای ما پیش آمده، راز ما را فاش نکن در حضور دوستان.
مدر پردهٔ ما که در عشق توشدست این سنایی ز پرده به در
هوش مصنوعی: پردهای که بر عشق تو نقش بسته، باعث شده سنایی از پشت پرده بیرون بیاید.
که از روی نسبت نیاید نکوپدر پرده‌دار و پسر پرده‌در
هوش مصنوعی: نه بر اساس نسبتها و رابطهها، بلکه بر اساس شایستگیها و لیاقتها باید به افراد توجه کرد. پدر ممکن است نقشی داشته باشد، اما این به معنای آن نیست که فرزند نیز به طور خودکار همان ویژگیها را دارد.
دل و جان و عقل سناییت راربودی بدان غمزهٔ دل شکر
هوش مصنوعی: دل و جان و عقل من را به خاطر زیباییها و نشانههای تو بردهای، بدان که همان محبت و جذبهات برای من همچون شکر شیرین است.