شمارهٔ ۱۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت معشوقه و ویژگی‌های او اشاره دارد. شاعر از او به عنوان "ماه مجلس" و "سرو بستان" یاد می‌کند و او را با صفات مثبت چون خوش‌حالی، لطافت و زیبایی توصیف می‌کند. همچنین به عناصر طبیعی و شادی‌آور مانند باغ و آب حیوان اشاره می‌شود. در کل، این متن بیانگر عشق و محبت شاعر به معشوقه‌اش و ستایش ویژگی‌های اوست.
ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسرمیر میران خوانمت یا شاه میدان ای پسر
هوش مصنوعی: ای پسر، تو را به زیبایی ماه در مجلس و یا به زیبایی سرو در باغ تشبیه میکنم. تو را به عنوان رهبر و شاه میدان میخوانم.
آب حیوان داری اندر در و ور جان ای پسردر و مرجان خوانمت یا آب حیوان ای پسر
هوش مصنوعی: آب حیات را در دل و جانت نگهدار، ای پسر، که آن را به مرجان و زیباییهای دیگر نمیتوان سنجید.
باغ خندانی به عشرت ماه تابانی به لطفباغ خندان خوانمت یا ماه تابان ای پسر
هوش مصنوعی: باغی شاد و پرثمر دارم که به لطف و زیبایی آن، تو را به خوشی و لذت دعوت میکنم، ای پسر ماه تابان.
رامش جانی به لطف و فخر حورانی به حسنفخر حوران خوانمت یا رامش جان ای پسر
هوش مصنوعی: ای پسر، تو را به عنوان نوازندهای با روحی شاد و زیبا میخوانم، چون زیبایی و لطف تو به حسنی که حوران دارند، میماند.
درد و درمانی به غمزه شکر و شهدی به لبشهد و شکر خوانمت یا درد و درمان ای پسر
هوش مصنوعی: درد و مشکلاتی که به خاطر تو دارم، به شیرینی و لذت لبخند و محبت تو برایم تبدیل شده است. تو را هم درمان دردهایم میدانم و هم شیرینی عشق.