شمارهٔ ۲۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و حالت‌های مختلف عاشقان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که با وجود بی‌نیازی از دنیا، عاشق عشق و عاشقان هستیم. ما در عین حال که در خرابات‌ها و کعبه عشق حضور داریم، در آتش عشق می‌سوزیم و همچون پرنده‌ای از قفس آزاد شده‌ایم. شاعر به جستجوی عشق ادامه می‌دهد و به اهمیت این موضوع برای خود اشاره می‌کند. او می‌خواهد به زاهدان بگوید که ما در جستجوی عشق و وصال هستیم و از دنیا و پیروزی‌های ظاهری بی‌نیازیم. در نهایت، اشاره می‌کند که اگر دیگران به طاعت و عبادت می‌نازند، ما همواره از شوق عشق ناز می‌کشیم.
گرچه از جمع بی نیازانیمعاشق عشق و عشقبازانیم
هوش مصنوعی: هرچند که به هیچ کس نیازی نداریم، اما به عشق و عاشقان آن بسیار وابستهایم.
منصف منصف خراباتیمکعبهٔ کعبتین بازانیم
هوش مصنوعی: ما در خرابات و میخانه عادلانه زندگی میکنیم، چون کعبه ما به نوعی دو کعبه است و این نشاندهندهٔ مقام و ارزش ماست.
گاه سوزان در آتش عشقیمگاه از سوز رود سازانیم
هوش مصنوعی: گاهی در آتش عشق به شدت می‌سوزیم و گاهی به قدری غمگین هستیم که مانند نوازندگان ساز تحت تأثیر قرار میگیریم.
همچو مرغ از قفس شکسته شدیمهمچو شمع از هوس گدازانیم
هوش مصنوعی: بهگونهای آزاد و بیقید و شرط از محدودیتها رها شده‌ایم، مانند شمعی که در حال ذوب شدن و سوزاندن خود است.
گرچه کبکیم در ممالک خویشمانده در جستجوی بازانیم
هوش مصنوعی: با اینکه ما در سرزمین خودمان زندگی میکنیم، اما هنوز در پی کسب موفقیت و تعالی هستیم.
مرغزار وصال یافته‌ایمچون سنایی درو گرازانیم
هوش مصنوعی: در دنیای عشق و وصال، مانند سنایی در مکانی آرام و خوشایند قرار داریم، ولی همچنان از آشفتهگی و تنشها دور نیستیم.
زاهدا خیز و در نماز آویززان که ما خاک بی‌نیازانیم
هوش مصنوعی: ای زاهد، از خواب بیدار شو و در نمازی که میخوانی، خود را غرق کن، زیرا ما از خاک بینیازان هستیم و هیچ نیازی به دیگران نداریم.
گر تو از طوع و طاعه می‌نازیما همیشه ز شوق نازانیم
هوش مصنوعی: اگر تو به راحتی و اطاعت خود افتخار میکنی، ما همیشه به خاطر عشق و محبتمان به تو در حال ناز و دلربایی هستیم.