شمارهٔ ۲۸۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق به معشوق است. شاعر با اشاره به زیبایی و شیرینی لب‌های معشوق، به بوسه زدن و لذت بردن از لحظات عاشقانه اشاره می‌کند. او خود را در کنار محبوبش و در حالتی شاد و پر از عشق توصیف می‌کند و به زیبایی و طراوت روزها و شب‌هایش با معشوق اشاره دارد. همچنین، شاعر به تمایل به وصال و دستیابی به عشق واقعی نیز اشاره می‌کند و حتی اگر روزگار بر او جفا کند، همچنان به عشق و محبت ادامه می‌دهد.
ما همه راه لب آن دلبر یغما زنیمشکر او را به بوسه هر شبی یغما زنیم
هوش مصنوعی: همه ما برای رسیدن به عشق و زیبایی آن معشوق تلاش میکنیم و هر شب با بوسههای محبتآمیز شکرگزار او هستیم.
هم توان از دو لبش شکر زدن یغما ولیکهر شبی راه لب آن دلبر یغما زنیم
هوش مصنوعی: از لب‌های او شیرینی و شکر میچکد، اما هر شب به یاد لب‌های آن معشوق، دلم را غمگین میکنم.
ما چو وامق او چو عذرا ما چو رامین او چو ویسرطل زیبد در چنین حالی اگر صهبا زنیم
هوش مصنوعی: ما مانند وامق و او مانند عذرا است. ما مانند رامین و او مانند ویس است. در چنین حالتی اگر شرابی بنوشیم، مناسب است.
شخص را می وار هر شب در بر ویس افگنیمبوسه وامق‌وار هر دم بر لب عذرا زنیم
هوش مصنوعی: هر شب محبتی به او ابراز کنیم و همچون وامق که به عذرا میزند، بر لبانش بوسه بزنیم.
بر بخفتن گاه صحبت در بر ما افگندلب به بوسه گاه عشرت بر لب او ما زنیم
هوش مصنوعی: زمانی که در کنار هم هستیم، گاه لبانمان به بوسه میرسد و در لحظات خوشی، عشق را بر روی لب‌های او میرانیم.
خوش بدست امروز و دی با آن نگارین عیش ماخوشتر از امروز و دی فردا و پس فردا زنیم
هوش مصنوعی: امروز و دیروز با آن دلبر خوشحالتر از فردا و پسفردا زندگی میکنیم. امروز و دیروز را غنیمت میشماریم و از لحظات شیرین بهره میگیریم.
گر وصال او به جور از ما ستاند روزگاردست در عدل غیاث‌الدین والدنیا زنیم
هوش مصنوعی: اگر رسیدن به محبوب به وسیلهی ظلم و ستم از ما گرفته شود، پس روزگار را در دادگری و عدالت میخواهیم، نه در دنیا.