رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت ابرو و چشمان معشوق اشاره دارد. چشم‌ها از محبت و اشتیاق می‌سوزند و اشک می‌ریزند، زیرا در ابروهای او یک حالت سحرآمیز و مدهوش‌کننده وجود دارد. ابرو همچون محرابی است که هر عاشق و مستی که در آن مقیم شود، دچار درد و عذاب می‌گردد.
زان سوزد چشم تو زان ریزد آبکاندر ابروت خفته بد مست و خراب
هوش مصنوعی: چشم تو به خاطر آن حسرت میسوزد و اشک میریزد، زیرا در ابرویت زیبایی پنهانی خوابیده است که دل را مست و خراب میکند.
ابروی تو محراب و بسوزد به عذابهر مست که او بخسبد اندر محراب
هوش مصنوعی: ابروی تو مانند محراب است و هر کسی که در این محراب خواب باشد، باید به عذاب دچار شود.