رباعی شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به دوست می‌گوید که وقتی در خوشاب او را می‌بیند، دوستش را درک کند و خود را نیز بشناسد. او اشاره می‌کند که روزها و شبها به سرعت می‌گذرند و حتی در خواب نیز ممکن است نتوانند یکدیگر را ببینند. این اشعار نشان‌دهنده احساس longing و اهمیت دیدار و ارتباط با یکدیگر است.
گفتی که کیت بینم ای در خوشابدریاب مرا و خویشتن را دریاب
هوش مصنوعی: گفتی میخواهی آیا مرا ببینی، ای کسی که در خوشاب زندگی میکنی، کمکم کن و خودت را هم نجات بده.
کایام چنان بود که شبها گذردکز دور خیال هم نبینیم به خواب
هوش مصنوعی: ایام به گونهای بود که شبها به قدری طولانی میگذشت که حتی در خواب هم نتوانستیم دور را ببینیم.