رباعی شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بی‌خوابی شب اشاره می‌کند که هرچند باعث درد و رنج او می‌شود، اما او به خاطر عشق و اشتیاقش به معشوق، نمی‌تواند از این حالت ناراحت باشد. او معتقد است که بی‌خوابی و رنج کشیدن در این راه به نوعی نادیده گرفتن انصاف است و شاید جنبه‌ای از خیال معشوق در شب او را رنجیده کند. در نهایت، او اعتراف می‌کند که نمی‌تواند به سادگی از این مشکلات و دردها به عنوان عذر و بهانه‌ای برای دوری معشوق بگذرد.
بی‌خوابی شب جان مرا گرچه بکاستجر بیداری ز روی انصاف خطاست
هوش مصنوعی: بی‌خوابی شب روح مرا تضعیف می‌کند، اما اگر به خاطر انصاف بیدار بمانم، این کار نادرست است.
باشد که خیال او شبی رنجه شودعذر قدمش به سالها نتوان خواست
هوش مصنوعی: شاید خیال او در شبی دچار زحمت و ناراحتی شود، اما نمیتوانیم بابت قدمهای او در سالهای طولانی از او عذرخواهی کنیم.