رباعی شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که از این پس هر نوعی از محبت و دوستی که دارد، درست و بجاست. او به این نتیجه می‌رسد که باید از کلمات و بحث‌های بی‌فایده دوری کند و به جای آن، به آزادی و عشق توجه کند. به همین دلیل، خود را به عنوان بنده‌ای می‌داند که تنها به یک خواسته رضایت می‌دهد.
زین پس هر چون که داردم دوست رواستگفتار بیفتاد و خصومت برخاست
هوش مصنوعی: از این پس هر گونه که دوست داشته باشم، جایز است؛ صحبتهای بی‌فایده تمام شده و بر دشمنیها افزوده شده است.
آزادی و عشق چون همی باید راستبنده شدم و نهادم از یک سو خواست
هوش مصنوعی: آزادی و عشق به شکل واقعی و صحیح باید وجود داشته باشند. به همین دلیل، من تسلیم شدم و از یک طرف آرزوی خود را گذاشتم.