رباعی شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر می‌گوید که عشق و محبت محبوبش باعث شادی و نشاط اوست، اما در عین حال این عشق نیز برای او رنج و درد به همراه داشته است. او از تضاد بین شادی و غم عشق صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که حتی باده‌ای که منبع شادی است، می‌تواند به رنج نیز منتهی شود.
تا جان مرا بادهٔ مهرت سودستجان و دلم از رنج غمت ناسودست
هوش مصنوعی: تا زمانی که محبت تو در وجودم جاری است، زندگی و دل من از درد و رنج دور است.
گر باده به گوهر اصل شادی بودستپس چونکه ز بادهٔ تو رنج افزودست
هوش مصنوعی: اگر نوشیدنی به ذات خود اصل شادی باشد، پس چرا از نوشیدنی تو، رنج و غم افزوده شده است؟