رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و محبت عمیقش نسبت به محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر روز از عشق محبوبش جان تازه می‌گیرد و این عشق برایش همانند یک وظیفه است. با عشق و لطف محبوب، جانش دوچندان می‌شود و نام محبوبش را با چهار حرف از لب‌های او بیان می‌کند. شعر نشان‌دهندهٔ قدرت عشق و تأثیر آن بر زندگی انسان است.
هر روز مرا ز عشق جان انجامتجانیست وظیفه از دو تا بدامت
هوش مصنوعی: هر روز به خاطر عشق تو جان تازهای میگیرم و این حال و احوالم به خاطر وجود توست.
یک جان دو شود چو یابم از انعامتاز دو لب تو چهار حرف از نامت
هوش مصنوعی: وقتی که از بخشش و نعمتهای تو بهرهمند شوم، جانم به دو بخش تقسیم می‌شود و از لب‌های تو چهار حرف از نامت را میشنوم.