رباعی شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این اشعار به زیبایی و عظمت معشوق اشاره دارد و نشان می‌دهد که بسیاری از عابدین و زاهدان به خاطر عشق به آن معشوق جان خود را از دست داده‌اند. شاعر با بیانی عاطفی و پرغصه از ستم زمانه و درد از دست دادن عشق صحبت می‌کند و به معشوق خود می‌گوید که در این راه خیلی‌ها مانند او قربانی شده‌اند.
بس عابد را که سرو بالای تو کشتبس زاهد را که قدر والای تو کشت
هوش مصنوعی: بسیاری از عابدان و زاهدان به خاطر زیبایی و مرتبه بلند تو از پای درآمدند.
تو دیر زی ای بت ستمگر که مرادست ستم زمانه در پای تو کشت
هوش مصنوعی: ای بت زیبا و ستمگر، تو دیر به سراغ من آمدی، زیرا تقدیر و نادانی زمانه مرا در دامن تو به زمین انداخت.