تناجی
سنایی غزنوی

رباعی شمارهٔ ۹۱

رازی که سر زلف تو با باد بگفتخود باد کجا تواند آن راز نهفت
یک ره که سر زلف ترا باد بسفتبس گل که ز دست باد می‌باید رفت