رباعی شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شدت غم و اندوهی که از عشق یا جدایی میکشد، سخن میگوید. او به روشناییهای موجود در زندگیاش اشاره میکند که به خاطر غم عشق، تاریک شدهاند. شاعر تأکید میکند که حتی یک لحظه هم نمیخواهد که از عشق و ارتباط با معشوق جدا باشد.
ای دیدهٔ روشن سنایی ز غمتتاریک شد این دو روشنایی ز غمت
هوش مصنوعی: ای دیدهٔ روشنت، به خاطر غم تو، این دو نور (چشم) تاریک شدهاند. غم تو این روشنی را تحت تأثیر قرار داده است.
با این همه یک ساعت و یک لحظه مباداین جان و دل مرا جدایی ز غمت
هوش مصنوعی: با این حال، هرگز نمیخواهم که این جان و دل من از غم تو دور بماند، حتی به مدت یک ساعت یا یک لحظه.