رباعی شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس درد و عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که هرچند دلش بیشتر تحت تاثیر غم معشوقش قرار می‌گیرد، اما این غم او را بیشتر به سوی معشوق می‌کشاند. شاعر همچنین بیان می‌کند که معشوق گفته است که دل کسی که کمتر از او را می‌گیرد، هرگز به او نمی‌رسد. به طور کلی، این ابیات دربارهٔ عشق و رنج ناشی از آن هستند.
هر چند دلم بیش کشد بار غمتگویی که بود شیفته‌تر بر ستمت
هوش مصنوعی: هرچند که دلم سنگینی غم تو را تحمل می‌کند، اما به نظر میرسد که هنوز بیشتر به تو وابسته و شیفتهات هستم، حتی به قیمت سختی و ظلمی که تحمل میکنم.
گفتی کم من گیر نگیرد هرگزآن دل که کم خویش گرفته‌ست کمت
هوش مصنوعی: گفتی که دل من هرگز به کسی وابسته نمیشود، اما در حقیقت دل کسی که خود را کمتر از آنچه هست میداند، به راحتی وابسته میشود.