رباعی شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و وابستگی به معشوق اشاره دارد. شاعر از نور، آرامش و فدای جان خود به خاطر غمهای معشوق صحبت میکند و نشان میدهد که تمام وجودش را به پای عشقش میگذارد.
نور بصرم خاک قدمهای تو بادآرام دلم زلف به خمهای تو باد
هوش مصنوعی: نور چشمانم، خاک پای تو باشد و آرامش دلم، زلفهای تو که در خمیدگیهایش خوش مینوازد.
در عشق داد من ستمهای تو بادجانی دارم فدای غمهای تو باد
هوش مصنوعی: من در عشق تو به خاطر ظلمهایی که به من کردی، جانم را فدای غمهایت میکنم.