رباعی شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که منبع واقعی شادی، دل شاد فرد است و یاد و محبت معشوق همیشه در دل او باقی خواهد ماند. او همچنین از بیداد و ستم معشوق گلایه می‌کند و می‌گوید که همه چیز را فدای رفتار ناعادلانه او می‌کند. در واقع، شاعر به تضاد بین عشق و رنج اشاره می‌کند.
اصل همه شادی از دل شاد تو بادتا بنده بود همیشه بر یاد تو باد
هوش مصنوعی: شادی واقعی از دل خوش تو نشأت میگیرد، تا زمانی که من در یاد تو باشم، همیشه خوشحال خواهم بود.
بیداد همی کنی و دادم ندهیداد همه کس فدای بیداد تو باد
هوش مصنوعی: تو به ظلم و ستم ادامه میدهی و در عوض من هیچ عدالتی از تو دریافت نمیکنم. همه به خاطر ستمگری تو فدای تو خواهند شد.