رباعی شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این شعری که بیان شده، شاعر از درد ناشی از فراق معشوق صحبت می‌کند و آرزو دارد که همواره از این جدایی در امان باشد. او می‌گوید که هیچ‌گاه روزی را نخواهد خواست که از معشوقش دور بماند، زیرا آن روز برای او بسیار سخت و جانسوز خواهد بود. در واقع، شاعر به شدت به محبت و حضور معشوق وابسته است و از نبود او رنج می‌برد.
چشمم ز فراق تو جهانسوز مبادبر من سپه هجر تو پیروز مباد
هوش مصنوعی: چشمم به خاطر دوری تو، نگذار که دلی پر از درد داشته باشد و نگذار که جداییات بر من غالب شود.
روزی اگر از تو باز خواهم ماندنشب باد همه عمر من آن روز مباد
هوش مصنوعی: اگر روزی از تو جدا شوم، شب آن روز برایم نخواهد بود و این جدایی برای تمام عمرم ناگوار است.