رباعی شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان میکند که شایسته است از عشق معشوق شاد باشد و نباید فراموش کند که محبت او یک نعمت است. همچنین، با وجود چشمزخمها و مشکلات، او به عشق معشوق وفادار خواهد ماند و در این راه بدون توجه به خود، تسلیم عشق میشود.
آن را شایی که باشم از عشق تو شادو آن را شایم که از منت ناید یاد
هوش مصنوعی: در این بیت، گفته میشود که اگر به خاطر عشق تو خوشحال هستم، این شایسته من است و همچنین این نیز شایسته من است که از خوبیها و نعمتهایت فراموش نکنم.
با این همه چشم زخم ای حورنژاددر راه تو بنده با خود و بی خود باد
هوش مصنوعی: با وجود همه چشمزخمهایی که وجود دارد، ای فرزانه حور، برای تو بندگی میکنم، حتی اگر خودم را نیز فراموش کنم.