رباعی شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عشق و یادآوری اشاره دارد. شاعر از زیبایی‌ها و صفات معشوق خود سخن می‌گوید و با وجود تجربیات تلخی که از او داشته، باز هم نمی‌تواند او را فراموش کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که همه آن یادها، حتی اگر به نظر بیهوده بیایند، برای او ارزشمندند و نمی‌تواند آن‌ها را به راحتی فراموش کند.
آن به که کنم یاد تو ای حور نژادو آن به که نیارم از جفاهای تو یاد
هوش مصنوعی: بهتر است به یاد تو باشم، ای دختر پاک و زیبا، و یا اینکه از بدیها و نارساییهایت چیزی به خاطر نیاورم.
گرچه به خیال تست بیهوده و بادبیهوده ترا به باد نتوانم داد
هوش مصنوعی: اگرچه من به خاطر تو در خیال خود باطلی دارم، اما نمیتوانم تو را به هدر دهم و به باد بسپارم.