رباعی شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به جدایی و وصل معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که جدایی از معشوق برایش شیرین است، حتی اگر او حسرت زده باشد، اما وصل او سخت و بی‌قراری برایش به همراه دارد. جدایی آن‌قدر برای او ارزشمند است که حتی در شرایط سخت هم با آن کنار می‌آید، در حالی که این ارتباط با معشوق او را در وضعیت ناگواری قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر به پیچیدگی‌های زندگی و تأثیرات این دو حالت بر حال خود اشاره می‌کند.
هجر تو خوشست اگر چه زارم داردوصل تو بتر که بی‌قرارم دارد
هوش مصنوعی: جدایی تو برایم خوشایند است، هرچند که دردمند و غمگینم. اما وصال تو بدتر است، زیرا در آن حالت نمیتوانم آرامش داشته باشم.
هجر تو عزیز و وصل خوارم دارداین نیز مزاج روزگارم دارد
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو برایم ارزشمند است، اما بودن در کنار تو احساس حقارت به من می‌دهد. این وضعیت نشاندهنده حال و روز من است.