رباعی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از روزی سخن می‌گوید که دلش از عشق و فراق پر درد است. او بر این باور است که باید بابت این عشق و درد هزار بار شکرگزاری کرد. همچنین اشاره می‌کند که در مسیر عشق، باید با احترام به محبت‌های خوب دیگران، به پیش رفت. در مجموع، شعر به ارزش و اهمیت عشق و قدردانی از آن اشاره دارد.
روزی که بود دلت ز جانان پر دردشکرانه هزار جان فدا باید کرد
هوش مصنوعی: آن روزی که دلت از عشق معشوق پر از درد و رنج است، باید هزاران جان را فدای خوشحالی و شکرگزاری بکنیم.
اندر سر کوی عاشقی ای سره مردبی شکر قفای نیکوان نتوان خورد
هوش مصنوعی: در خیابان عشق، ای مرد با سر و سامان، بدون شکر و دیوانگی نمیتوان از نیکان و خوبان بهرهمند شد.