رباعی شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به موضوع فنا و زوال می‌پردازد. او می‌گوید اگر به خاک تبدیل شوم، مانند بادی که بر من می‌گذرد، بی‌اثر و فراموش می‌شوم و اگر به باد تبدیل شوم، مانند آبی که بر من می‌نشیند، در خطر قرار می‌گیرم. در نهایت، او از اینکه جانش به دست کسی بیفتد که نمی‌تواند آن را درک کند، ابراز نگرانی می‌کند. به طور کلی، شاعر به اندیشه از دست رفتن هویت و زندگی اشاره می‌کند.
گر خاک شوم چو باد بر من گذردور باد شوم چو آب بر من سپرد
هوش مصنوعی: اگر به خاک تبدیل شوم، مانند بادی که از من گذر می‌کند، یا اگر به باد تبدیل شوم، مانند آبی که بر من میریزد، تغییر و تحول خواهم یافت.
جانش خواهم به چشم من در نگرداز دست چنین جان جهان جان که برد
هوش مصنوعی: به چشمان من نگاه نکن که جانم را از دست میدهد، زیرا جان من به خاطر تو و عشق تو از بین میرود.