رباعی شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به غم و اندوهی اشاره می‌کند که به خاطر مسائل مالی و سود و زیان ایجاد شده است. او به یاد کسانی می‌افتد که در گذشته به خاطر مسائل مادی دچار مشکل شده‌اند، حتی شاهان و بزرگانی که در برابر ناملایمات ایستاده‌اند. همچنین به سگی اشاره می‌کند که نان او را می‌خورد و در نهایت نشان می‌دهد که خود را به آن سگ کوچک نسبت می‌دهد، گویی در این معماهای زندگی همگی تحت تأثیر مسائل مادی قرار داریم.
بس دل که غم سود و زیان تو خوردبس شاه که یاد پاسبان تو خورد
هوش مصنوعی: بسیاری از دلها به خاطر غم سود و زیان تو رنج میبرند و بسیاری از پادشاهان به خاطر یاد تو و پاسبان تو دلتنگی میکنند.
نان تو خورد سگی که روبه گیرستای من سگ آن سگی که نان تو خورد
هوش مصنوعی: سگی که نان تو را خورده، حالا به تو حملهور شده است. من همان سگی هستم که نان تو را خوردهام.