رباعی شمارهٔ ۱۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد فراق معشوق شکایت میکند و به این موضوع اشاره میکند که چشمانش از نبود او رنج میکشند و آثار غم دلش را بر چهرهاش میبیند. با این حال، او از این وضعیت ناراحت است زیرا نمیخواهد با وجود غیبت معشوق به دنیا نگاه کند.
دیده ز فراق تو زیان میبیندبر چهره ز خون دل نشان میبیند
هوش مصنوعی: چشم از دوری تو آسیب میبیند و بر چهرهام آثار دلشکستگی نمایان است.
با این همه من ز دیده ناخشنودمتا بی رخ تو چرا جهان میبیند
هوش مصنوعی: با وجود همه چیز، من از دیدن احساس رضایت ندارم، زیرا تا زمانی که تو را نمیبینم، چرا دنیا را تماشا کنم؟