رباعی شمارهٔ ۱۷۵

هوش مصنوعی: نگرانم که دل من از دیدن تو شاد نشود تا زمانی که کار تو هم مانند موهایت به هم ریخته و آشفته نشود.

هوش مصنوعی: این شعر می‌گوید که اگر تو به من وفا نکنی و عهدت را محکم نگیری، من هم نمی‌توانم انتظار داشته باشم که خوبی‌ها و نعمت‌ها از زندگی‌ات کم نشود. در واقع، وفاداری و احترام به یکدیگر می‌تواند باعث رفاه و خوشی بیشتری شود.