رباعی شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت فوطه (لباس) پرداخته و می‌گوید که روزی که بت (محبوب) در فوطه خود نمایان شود، هزار جان از دل عاشقان می‌گریزد. همچنین اشاره می‌کند که این زیبایی و دلربایی، عاشق کش است و فوطه پوشی که این جذابیت را داشته باشد، بسیار کم‌یاب است.
روزی که بتم ز فوطه رخ بنمایدبا فوطه هزار جان ز تن برباید
هوش مصنوعی: روزی که معشوق با چهرهاش دلربایی کند، هزاران جان از تنها رهایی مییابد.
در فوطه بتا خمش ازین به بایدعاشق کش فوطه پوش نیکو ناید
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به نیاز مردم به عشق و زیبایی دارد. بیان شده است که شخصی که زیباست و به دل دیگران میافتد، بهتر است در رفتار خود احتیاط کند و از بیاحتیاطی بپرهیزد. عشق و جاذبههای عاشقانه باید با احتیاط و دقت همراه باشد تا آثار منفی به دنبال نداشته باشد.