رباعی شمارهٔ ۱۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق خود اشاره کرده و میگوید که دلش مانند خورشید روشن است. او از محبوبش میخواهد که در چشمش نشانهای از عشق و محبت نشان دهد، چرا که در چشمان او، زیبایی و روشنایی وجود دارد و سیاهی دل جای خود را به روشنی میدهد.
اکنون که سیاهی ای دل چون خورشیدبیشت باید ز عشق من داد نوید
هوش مصنوعی: اکنون که ای دل، مانند خورشید میدرخشی، باید خبر عشق من را بیشتر با شوق و اشتیاق برسانی.
کاندر چشمی تو از عزیزی جاویدچون دیدهٔ دیدهای سیه به که سفید
هوش مصنوعی: در چشمان تو، از دوستی گرانبها مانند دیدهای، سیاه بودن بهتر از سپیدی است.