رباعی شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و محبوبیت معشوق اشاره میکند و او را منبع آرامش و نور میداند. همچنین بیان میکند که نبود معشوق روزی تاریک و غمناک است و به نوعی وابستگی و امید خود به دیدار او را ابراز میکند.
ای دیدن تو راحت جانم جاویدشب ماه منی و روز روشن خورشید
هوش مصنوعی: تو برای من آرامش جانم هستی، شبها چون ماه و روزها مانند خورشید روشنایی میبخشی.
روزی که نباشدم به دیدارت امیدآن روز سیاه باد و آن دیده سپید
هوش مصنوعی: زمانی که من نباشم و نتوانم تو را ببینم، امیدوارم آن روز برای تو روزی تاریک و غم انگیز باشد و چشمانت همچنان به یاد من روشن بماند.