رباعی شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف حال و هوای عاشقانه و شاداب یار می‌پردازد. نازان به زیبایی گل و گرازان به شادابی بهار تشبیه شده‌اند. شاعر احساسات خود را از جوش و خروش ناشی از می و محبت بیان می‌کند، که این احساسات او را تحت تاثیر قرار داده است.
نازان و گرازان به وثاق آمد یارنازان چو گل و مل و گرازان چو بهار
هوش مصنوعی: یاران نازکدل و زیبا همچون گل هستند و افرادی که قوی و محکماند شبیه بهار به نظر میآیند.
جوشان و خروشانش گرفتم به کنارجوشان ز تف خمر و خروشان ز خمار
هوش مصنوعی: جوش و خروش او را به سمت خود کشیدم؛ جوش و خروش ناشی از اثر شراب و حالتی شاداب و مستی.