رباعی شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از بیثباتی و ناپایداری زندگی شکایت میکند. نه چرخ زمان به نفع او میچرخد، نه یارش کسی است که او را تسلی بدهد و دلش نیز آرامش ندارد. او به حالت ناامیدی خود اشاره میکند و به تقدیر و سرنوشتش اعتراض میکند.
نه چرخ به کام ما بگردد یک بارنه دارد یار کار ما را تیمار
هوش مصنوعی: نه تنها بار دیگری چرخ Fate به نفع ما نمیچرخد، بلکه محبوب ما نیز توجهی به حال و کار ما ندارد.
نه نیز دلم را بر من هست قراراحسنت ای دل، زه ای فلک، نیک ای یار
هوش مصنوعی: دلم هیچ آرامشی ندارد، ای دل! چه نیکو است که با وجود این درد و رنج، تو همچنان خوب و مهربانی.