رباعی شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: شعر به احساسات عمیق و ناتوانی‌های انسان‌ها اشاره دارد. گوینده از وضعیت ناامیدی و فقر خود صحبت می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که هنوز تحت تأثیر وسوسه‌ها و آرزوها هستند. علاوه بر این، او به جدایی از دوست، که ممکن است به عنوان منبع آرامش و امید تلقی شود، اشاره می‌کند و این جدایی را عاملی برای ادامه احساس درد و اضطراب می‌داند.
آسیمه سران بی‌نواییم هنوزبا شهوتها و با هواییم هنوز
هوش مصنوعی: ما همچنان آشفته و بیخبر از حال خود هستیم و به هر خواسته و آرزو پاسخ میدهیم.
زین هر دو پی هم بگراییم هنوزاز دوست بدین سبب جداییم هنوز
هوش مصنوعی: اگر از این دو موضوع دور شویم، هنوز هم به خاطر دوستیمان از هم جدا هستیم.