رباعی شمارهٔ ۲۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ارتباط خود را با معشوق توصیف میکند و بیان میکند که زندگی و وجود او به خاطر معشوق است. او به عشق و شوق به معشوق اشاره میکند و میگوید که احساسات دیگران برای او اهمیت ندارند و تنها سردی و بیمحلی معشوق برایش مهم است.
ای من به تو زنده همچو مردم به نفسدر کار تو کرده دین و دنیا به هوس
هوش مصنوعی: من به خاطر تو زندگی میکنم، مانند دیگران که به خاطر نفس خویش زندگی میکنند. در حقیقت، به خاطر تو دنیا و دین را به تمنیات دل خود وابسته کردهام.
گرمت بینم چو بنگرم با همه کسسردی همه از برای من داری و بس
هوش مصنوعی: وقتی تو را میبینم، احساس گرمی میکنم. اما با دیگران سرد و بیتفاوتی، و همهی این سردی فقط مخصوص من است.