رباعی شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات اشاره به زیبایی و جذابیت محبوبی دارد که با مشک و شکر آراسته است. این محبوب در کعبهای از حسن جای دارد و عاشقان بر در آن بوسه میزنند. زیبایی او آنقدر زیاد است که هیچ چیز نمیتواند از جذابیتش کم کند.
بر طرف قمر نهاده مشک و شکرشچکند که فقاع خوش نبندد به درش
هوش مصنوعی: در آسمان ستارهای زیبا و روشن وجود دارد. همراه آن، عطر دلانگیزی مانند مشک و شکر جاری است. این زیبایی و عطر آنقدر دلپذیر است که هیچ چیز نمیتواند آن را از بین ببرد یا از زیباییاش بکاهد.
در کعبهٔ حسن گشت و در پیش درشعشاق همه بوسهزنان بر حجرش
هوش مصنوعی: در کعبهٔ زیبایی، عاشقان در جلو در آن با عشق و شوق به سنگ آن بوسه میزنند.