رباعی شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و魅یت یک معشوقه (حورافش) اشاره می‌کند و از عشق عمیق خود به او سخن می‌گوید. وی چشم‌های معشوقه را همچون آبی زیبا می‌داند و از وجود آتش عشق در دلش صحبت می‌کند. شاعر همچنین به تواضع و عدم تکبر معشوقه تأکید می‌کند و ابراز می‌کند که حتی بدون نیاز به باد（یعنی کمک یا ایستادگی）، عشقش به او در خاک سر کوی او خوش است. در کل، شعر بیانگر احساس عمیق و عاشقانه شاعر نسبت به معشوقش است.
نی آب دو چشم داری ای حورافشزان روی درین دلست چندین آتش
هوش مصنوعی: ای حوری زیبایی، تو چشمانت مانند آب است، اما به خاطر چهرهات در دل من آتشهای زیادی افروخته شده است.
بی باد تکبر تو ای دلبر کشبا خاک سر کوی تو دل دارم خوش
هوش مصنوعی: دلبر عزیز، اگرچه با هیچ قدرتی نمیتوانم به تو نزدیک شوم، اما با وجود این، تمام دل و وجودم را در خاک کوی تو گذاشتهام و از این کار خوشحالم.