رباعی شمارهٔ ۲۲۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که با وجود اینکه افراد دانا و درویش (فقیر) ممکن است از نظر مالی در وضعیت بهتری نباشند، اما از لحاظ دانش و آگاهی، ثروتمندان نادان به هیچ وجه به پای آنها نمی‌رسند. در نهایت، ارزش و خوشبختی واقعی در دانش و آگاهی است، نه در مال و ثروت. کسی که از دانش برخوردار است، همواره شاد و راضی خواهد بود، حتی اگر مال و مقام را از دست بدهد.
هر چند بود مردم دانا درویشصد ره بود از توانگر نادان بیش
هوش مصنوعی: هرچند که درویشهای دانا زیاد هستند، اما راههای بیشتری از نادانی شخص ثروتمند وجود دارد.
این را بشود جاه چو شد مال از پیشو آن شاد بود مدام از دانش خویش
هوش مصنوعی: زمانی که مقام و جایگاه کسی فدای ثروت و مال شود، آن شخص با دانش و آگاهیاش همیشه خوشحال و راضی خواهد بود.