رباعی شمارهٔ ۲۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شکوه بهار اشاره می‌کند و از آن می‌خواهد که چهره‌ای تازه و زیبا به نمایش بگذارد. او می‌خواهد که بهار خود را بشناسد و از زیبایی‌هایش در کوی و باغ لذت ببرد. در واقع، این شعر به وصف شادی و طراوت بهار و اهمیت آن در زندگی می‌پردازد.
آراست بهار کوی و دروازهٔ خویشافگند به باغ و راغ آوازهٔ خویش
هوش مصنوعی: بهار به زیبایی کوچه و درب خانهاش جلوه داده است و صدای خوشی را به باغ و دشت میافشاند.
بنمای بهار را رخ تازهٔ خویشتا بشناسد بهار اندازهٔ خویش
هوش مصنوعی: بهار را با چهرهی نو و زیبا نشان بده تا او بداند که چقدر زیبا و شگفتانگیز است.