رباعی شمارهٔ ۲۳۳

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به تشبیه معشوقه‌اش به شمع می‌پردازد. او می‌گوید که معشوقه‌اش دلی را که عاشق اوست، به آتش و سوز عشق دچار کرده است. او مانند شمعی زرد گل‌هایی را نیز بر روی او ریخته است. شاعر بیان می‌کند که معشوقه‌اش تا زمانی که او را سوزانده و در آتش عشق قرار داده، در کنار او بوده است، اما در نهایت او را به حال خود رها کرده و دور شده است.