رباعی شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت آب در باغ اشاره می‌کند و آن را از جوانی، ثروت و آسودگی زیباتر می‌داند. اما در عین حال، به عشق و وابستگی‌اش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشقش مانند شمع و چراغی است که معشوقه‌اش را جستجو می‌کند و این جستجو برای او درد و داغ به همراه دارد.
نیکوتری از آب روان اندر باغزیباتری از جوانی و مال و فراغ
هوش مصنوعی: آب زلال و جاری در باغ، شبیه به زیبایی جوانی، ثروت و آسایش است.
لیکن چه کنم که عشقت ای شمع و چراغجویان بودست درد ما را از داغ
هوش مصنوعی: اما چه کنم که عشق تو همچون شمع و چراغی است که دلهای جویای عشق را روشن می‌کند و درد ما را از سوختن در آتش عشق میافزاید.