رباعی شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به دلبستگی و تأثیر عشق بر زندگی شاعر اشاره دارند. او با یادآوری روزی که از دایه‌اش شیر خورده، عشق را منبع غنای روحی و معنوی خود می‌داند. عشق برای او برکت و قدرتی به ارمغان آورده و او را تحت سایه‌اش قرار داده است. در نهایت، شاعر به زیبایی و زینت عشق نیز اشاره می‌کند که به صورت نادرستی بر او بسته شده است.
آن روز که شیر خوردم از دایهٔ عشقاز صبر غنی شدم به سرمایهٔ عشق
هوش مصنوعی: آن روزی که عشق به من نَفَس داد و مرا بزرگ کرد، به برکت آن عشق، ثروتمند و غنی از صبر شدم.
دولت که فگند بر سرم سایهٔ عشقبر من به غلط ببست پیرایهٔ عشق
هوش مصنوعی: هنگامی که خوشبختی بر سرم سایه افکند، عشق نادرستی بر من پوششی سنگین و پر زرق و برق قرار داد.