رباعی شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: در این بیت‌های شعر، شاعر به زیبایی و ظرافت یک معشوقه اشاره می‌کند. او از زلف‌هایی که شبیه گل سمن است صحبت می‌کند و به رقص و زیبایی چهره‌اش اشاره می‌کند. شاعر معشوقه‌اش را به گلی نو تشبیه می‌کند که هر ساله زیبایی‌اش را می‌بیند و در جریان زمان، حال و هوای او تغییر می‌کند. حس عاشقانه و زیبایی‌های ظاهری در این اشعار به خوبی نمایان است.
ناید به کف آن زلف سمن مال به مالنی رقص کند بر آن رخان خال به خال
هوش مصنوعی: زلفهای معشوق، مانند گلهای خوشبو هستند و هیچ چیز نمیتواند به اندازه زیبایی و جذابیت آنها ارزشمند باشد. به علاوه، رقص دلانگیز او همانند نقاشیهایی است که بر روی چهره‌اش نقش بسته و هر خط و خال او، زیبایی خاصی دارد که غیرقابل توصیف است.
ای چون گل نو که بینمت سال به سالگردنده چو روزگاری از حال به حال
هوش مصنوعی: ای آنکه همچون گل تازه هستی، هر سال که گذر می‌کند تو را میبینم که دایماً در حال تغییر و تحول هستی.