رباعی شمارهٔ ۲۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف رابطه دوستی و فراق می‌پردازد. شاعر از شدت عشق و دوستی صحبت میکند که به مانند پلی برای وصال و همچنین باعث غم و هجران می‌شود. او به مشغلههای زندگی اشاره دارد و می‌گوید که وجودش خالی و بیمعنی مثل دهل است. همچنین، از زودگذر بودن زندگی و زیباییها مانند شمع و گل هم یاد میکند.
ای عهد تو عهد دوستان سر پلاز وصل تو هجر خیزد از عز تو دل
هوش مصنوعی: این بیت به بیان رابطه عمیق میان عشق، دوستی و جدایی می‌پردازد. در اینجا می‌گوید که پیمان و عهدی که میان دوستان وجود دارد، در واقع به سبب وصل و نزدیکی به معشوق است. همچنین، جدایی و دوری از معشوق می‌تواند باعث دلتنگی و غم در دل دوستان شود. به عبارت دیگر، وفاداری به یکدیگر در دوران وصل و خوشی، در زمان جدا شدن از معشوق بیشتر احساس می‌شود.
پر مشغله و میان تهی همچو دهلای یک شبه همچو شمع و یک روزه چو گل
هوش مصنوعی: سرگرم و مشغولیتی بی‌پایان داری، اما در باطن خالی و تهی هستی. تو همانند شمعی هستی که زود ذوب می‌شود و یا گلی که عمرش کوتاه است.