رباعی شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این اشعار به عدم آگاهی و بی‌خبری انسان اشاره دارند. شاعر می‌گوید که عمر گرانبهای انسان به خاطر ignorance و جهل به باد می‌رود. همچنین، از سختی‌هایی که انسان در طول زندگی تجربه می‌کند و فرصت‌های از دست رفته‌ای که به راحتی نادیده گرفته می‌شوند، سخن می‌گوید. در نهایت، اشاره می‌کند که حتی یک ساعت مهلت از زمان برای درک این مسائل کافی نیست.
ای عمر عزیز داده بر باد ز جهلوز بی‌خبری کار اجل داشته سهل
هوش مصنوعی: زیبایی عمر باارزش خود را به راحتی از دست نده، چرا که نادانی و بی‌خبری باعث فراموشی و غفلت از کارهای مهم زندگی میشود.
اسباب دوصد ساله سگالنده ز پیشنایافته از زمانه یک ساعت مهل
هوش مصنوعی: مدت زیادی از وقت گذشته و هر چیزی که برای آن زمان نیاز داشتهام، به دست نیامده است. حالا تنها از زمانه خواهان یک لحظه فرصت هستم.